Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ (ταινιούλα, αφιέρωμα του Ιεραπ.Συλλόγου "Κυριακή" Κατερίνης)


6 Δεκεμβρίου Άγιος Νικόλαος



Άγιος Νικόλαος

Έχει χαρά η Εκκλησία μας σημέρα , σεβαστοί μου πατέρες και αγαπημένοι αδελφοί μου, που γιορτάζει ο Άγιος Σάββας ο ηγιασμένος και που αύριο γιορτάζει ο Άγιος Νικόλαος, αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, ο θαυματουργός και μυροβλύτης. Η μεγάλη αυτή κορυφή της Αγίας μας Εκκλησίας, που έρχεται από τα αρχαία χριστιανικά χρόνια και φτάνει στις ήμερες μας και προχωράει μέχρι τα τέλη των αιώνων. Πρόσφερε ο Άγιος Νικόλαος και προσφέρει τόσο μέγα έργο προς την Εκκλησία και στον κόσμο όσο ελάχιστοι γι αυτό κι η Εκκλησία τον έταξε κοντά στους Αγίους τους αποστόλους και τον γιορτάζει και κάθε Πέμπτη τις καθημερινές ο,τι και να πούμε για τον Άγιο, είναι πολύ λίγο. Ψελλίσματα αδέξια. Κάνει χαρά εκείνος, όμως, που αναφερόμαστε στη χάρη και στο όνομά του γιατί μας αγαπά και μας φροντίζει και γυρεύει και ψάχνει αφορμή και αιτία για να δεηθεί για μας και να μας προσφέρει τα ελέη και τη χάρη του Ιησού Χριστού. 

Η εποχή του 3ος μ.Χ.• αιώνας ήταν εποχή διωγμών μεγάλων διωγμών κατά της Αγίας Εκκλησίας και εδιώχθη κι εκείνος. Υπέφερε πολλά δεινά και μεγάλα βασανιστήρια. Τον έκλεισαν στις φυλακές, αλυσοδεμένον, νηστικόν και πονεμένον. Κι εκείνος έκανε τη φυλακή Εκκλησία και παράδεισο. Κι όταν ήλθε ο Μέγας και Άγιος Κωνσταντίνος και έφερε τη θρησκευτική ελευθερία, ο Άγιος του Θεού, τότε, όλοι οι φυλακισμένοι και εξόριστοι χριστιανοί αφεθηκαν ελεύθεροι έτσι κι ο Άγιος Νικόλαος ξαναγύρισε στα Μύρα στην αγαπημένη του επισκοπή. Κι έκαμαν πανηγύρι για πολλές ήμερες οι χριστιανοί του, αλλά και οι υπόλοιποι γιατί ήταν τόσο αγαπητός, που τον ήθελαν όλοι. Χριστιανοί, αιρετικοί, Ιουδαίοι και ειδωλολάτραι. Τι είναι, λοιπόν, ο καλός ο άνθρωπος! Ο άνθρωπος του Θεού! είναι μια ευλογία είναι μια χαρά, ένα πανηγύρι, είναι μια στήριξη και μια ασφάλεια είναι κοσμοπόθητος. Τον ποθεί και τον αγάπα όλος ο κόσμος και συνέχισε την υπέροχη δράση του και άνοιξε τον Παράδεισο για πολλούς. 

Κι ήλθε, όμως, η ώρα, γύρω εκεί στα 335 μ.Χ. σε ηλικία 95 ετών, εκοιμήθη ο Άγιος. Παρέδωσε τη μεγάλη του ψυχή στα χέρια του Κυρίου μας ορφάνεψε το ποίμνιο του και η οικουμένη. Τον έκλαψαν και τον πόνεσαν, όταν τους έλειψε. Αλλά σε λίγο αισθάνθηκαν την παρουσία του μεγαλύτερη και από πριν. Τα θαύματά του συνεχίστηκαν περισσότερα και μεγαλύτερα και κάποιος απ’ τη Βασιλεύουσα, που πολύ τον αγαπούσε και τον είχε ιδιαίτερο προστάτη του και πολύ αγαπημένο του, έφυγε απ’ την Πόλη, πέρασε απ’ τον ναό του και προσκύνησε και του λέει: «Άγιε μου, θα πάω ταξίδι, μακρινό. Σε παρακαλώ, πάρα πολύ, να μη μ’ αφήσεις να είσαι κοντά μου, γιατί είναι και δύσκολος ο καιρός, τρικυμίες μεγάλες και τα ναυάγια συχνά». Κι έφυγε μπήκε στο καράβι και προχώρησε, πέρασαν μέρες, και συνάντησαν μεγάλη τρικυμία και το καράβι γέμισε νερά και πνιγόντουσαν όλοι. 

 Κι εκείνος, τότε, φώναξε: «Άγιε μου Νικόλαε, που είσαι; Έλα να με βοηθήσεις και να βοηθήσεις και όλους μας.» και σε μια στιγμή, χωρίς να καταλάβει, βρεθηκε στο σπίτι του και τότε συνήλθε και συνειδητοποίησε πως ο Άγιος Νικόλαος, σαν τον εφώναξε, ήλθε και τον πήρε στη Θεία του αγκάλη και τον μετέφερε αυτοστιγμεί στην Κωνσταντινούπολη. Δεν ήξερε τι να κάνει. Πηγαίνει, ξυπνάει τον μητροπολίτη, ξυπνάει τον έπαρχο, ξυπνάνε όλοι, βάρεσαν οι καμπάνες, συγκλονίστηκε η Πόλις, το θαύμα ήταν ολοφάνερο και μεγαλοπρεπές και σπάνιο έκαμαν, λοιπόν, αγρυπνία και δοξολογία, Θεία Λειτουργία, ‘μαθεύτηκε παντού, και τότε συγκινήθηκαν τόσο πολύ από τον Άγιο Νικόλαο και ωφελήθηκαν αμέτρητα. Τα θαύματα του είναι τόσα πολλά, όση είναι η άμμος η παρά το χείλος της θαλάσσης και όσα είναι τ αστέρια στον ουρανό γι αυτό και ο λαός μας ιδιαίτερα τον αγαπά τον Άγιο Νικόλαο και τον έχει προστάτη και βοηθό και οι νεαρές και ανύπαντρες κοπέλες και οι χήρες και τα ορφανά και οι πονεμένοι και αδικημένοι κι οι φυλακισμένοι και οι ταλαιπωρημένοι, τόσο στη θάλασσα όσο και στη στεριά, γιατί ο Άγιος Νικόλαος είναι και της στεριάς και του πελάγου γι αυτό λέει ο λαός μας: «του Αγίου Νικολάου πουν της στεριάς και του πελάγου.» 

Κι εκεί στον ουρανό πρεσβεύει και παρακαλεί, ημέρα και νύχτα και στη γη κατεβαίνει συχνά και φροντίζει όλους. πως τα καταφέρνει όλα, εκείνος ξέρει κι ο Θεός γι αυτό τον έχομε στήριγμα τον Άγιο Νικόλαο και στην Α οικουμενική σύνοδο εστάθη, όπως και ο Άγιος Σπυρίδων, υπέρμαχος της ορθοδοξίας και κατά μία παράδοση, εράπισε και τον Άρειο, που με το απύλωτο στόμα του έβριζε τον μονογενή Υιό και Λόγο του Θεού, τον ενανθρωπήσαντα Χριστό μας και διεκήρυσσε πως δεν είναι Θεός, αλλά κτίσμα του Θεού και τότε ο Άγιος Νικόλαος, κινηθείς υπό Θείας οργής, «οργίζεσθε και μη αμαρτάνετε», εράπισε τον Άρειο και τον έβαλαν φυλακή, γιατί απαγορεύεται να ραπίζομε. Κι εκεί μέσα ο Άγιος προσευχότανε. Κι ήλθε τη νύχτα ο Χριστός και η Παναγία και τον ρωτάει η Δέσποινα: «Γιατί είσαι εδώ, Νικόλαε;» είμαι εδώ, Κυρία μου, γιατί εφρόντισα κι υπερασπίστηκα τον Υιόν σου.» «Ε τότε», λέει, «πάρε ένα ωμοφόριο από μένα». Κι ο Χριστός πήγε και τον φίλησε και του λέει: «Πάρε κι από μένα το ευαγγέλιο.» τα διάσημα του επισκοπικού αξιώματος και το πρωί τον βρήκαν τον Άγιο να φοράει το ωμοφόριο, του το χαν πάρει, και να ‘χει και το ευαγγέλιο να διαβάζει και τον ρώτησαν: «Τι έγινε;» «μου τα φεραν ο Χριστός και η Παναγία, αφού εσείς μου τα πήρατε εγώ εράπισα τον Άρειο για τη δόξα του Χριστού.» δεν αστειεύεται, λοιπόν, ο Άγιος Νικόλαος. Φροντίζει, επεμβαίνει. 

Κι όταν είχαν έτοιμους τρεις ανθρώπους, να τους θανατώσουν, έτρεξε, πήρε το μαχαίρι απ’ τους δήμιους και λέει: «Αφήστε τα κάτω οι άνθρωποι είν αθώοι. Τι κάνετε εκεί;» Κι όταν, επί Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο Αβλάβιος, ο έπαρχος στην Κωνσταντινούπολη, είχε καταγγείλει τρεις στρατηλάτες, ότι έκαναν, τάχα, στάση, για να πάρουν τον θρόνο του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ψέματα, και παρουσιάζεται, λοιπόν, ο Άγιος Νικόλαος στον Αβλάβιο, και του λέει: «Κοίτα καλά! Τι έκανες; οι άνθρωποι είναι αθώοι και σε παρακαλώ πάρα πολύ να μη συνεχίσεις τις ενέργειες να θανατωθούν.» Κι επί πλέον ο Άγιος παρουσιάζεται και στον Άγιο Κωνσταντίνο και του λέει: «Κοίτα δώ, αυτό που κάνει ο Αβλάβιος, ο ανόητος, είναι μεγάλο κακό και μεγάλη αδικία. Πρόσεξε, αν θέλεις, και τακτοποίησε το, γιατί θα κάνω προσευχή στον Θεό να σου πάρει την ψυχή.» Απείλησε και τον Άγιο και Μέγα Κωνσταντίνο και σκεφθείτε, λοιπόν, πόσο σπουδαίος είναι ο Άγιος Νικόλαος ο Άγιος Νικόλαος! γι αυτό να τον έχομε πρεσβευτή και να τον παρακαλούμε στις προσευχές μας και στη ζωή μας, να μας φροντίζει κι εμείς να προσπαθούμε, με την ευχή του, να κάνουμε το θέλημα του Θεού και ν αγωνιζόμαστε για την πατρίδα μας, για την Εκκλησία μας, για την ψυχή μας, για τους ανθρώπους, για τους δυσκολεμένους, και να παρακαλούμε και για τους αποθαμένους, να τους αναπαύει ο Χριστός μας. 

Αυτός είν ο Άγιος Νικόλαος και μεγάλη η χάρη του. Κι όσοι έχουν τ όνομά του, να έχουν χρόνια πολλά κι όσοι τον αγαπούν, επίσης, και όλοι να τον χαιρόμαστε τον Άγιο και να μας χαίρεται κι εκείνος.

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Άγιος Σάββας,





Άγιος Σάββας

Πάμε στις 5 του μηνός και τελειώνουμε, γιατί πέρασε η ώρα, πότε πέρασε εγώ δεν κατάλαβα, λοιπόν. Καλή παρέα οι Άγιοι. Καλή παρέα. Πάρα πολύ καλή παρέα οι Άγιοι! —Έχω πάρα πολύ ζάχαρο και μπερδεύεται η γλώσσα μου. Δεν πειράζει εσείς ξέρετε απ’ αρρώστεια και βάσανα. Λοιπόν.— Πάμε, τώρα, την 5η του μηνός Δεκεμβρίου και σταματάμε γιορτάζει ένας πολύ, πάρα πολύ μεγάλος Άγιος ο Άγιος Σάββας ο ηγιασμένος. Σπλάχνο της Καππαδοκίας της Ελληνικότατης και χριστιανικότατης Καππαδοκίας που έβγαλε τόσους και βγάζει μέχρι σημέρα και με τους κρυπτοχριστιανούς που έχει εκεί, θα δείτε κάποια μέρα, θα θαυμάσομε πράγματα και θαύματα. Πόσοι χριστιανοί κρύβονται εκεί και λατρεύουν τον Χριστό νύχτα και μέρα! Μυστικώς! Εν κρύπτω» τι ωραία! Εγεννήθη εκεί ο Άγιος τον 4ο αιώνα 431. Ηγιασμένος εκ κοιλίας μητρός. Σε ηλικία 8 ετών πήγε στο μοναστήρι των Φλαβιανών, εκεί κοντά, και έμεινε μέχρι 18 ετών, που έμαθε όλα τα γράμματα, το Ψαλτήρι απ’ έξω, και απέκτησε μεγάλη χάρη και φήμη. Ήθελαν όλοι να τον φαν απ’ τη χαρά τους κι απ’ την αγάπη τους. Τόσο σπουδαίος ήτανε. Δεκαοκτώ χρονών παιδάκι και καλογηροπαιδάκι.

Και τι έκανε; Έφυγε. Πήγε στην Αγία πόλη της Ιερουσαλήμ, προσκύνησε τους Αγίους Τόπους κι ύστερα πήγε στην έρημο της ανατολής. Στον Άγιο Ευθύμιο τον μεγάλο, κείνος τον έστειλε στον Άγιο Θεόκτιστο, και έμεινε εκεί αρκετά χρόνια, ασκήθηκε πολύ, κι ανέβηκε ψηλά έλαμψε το πρόσωπο του. Η χάρη του Θεού τον είχε από κοντά. Κι ύστερα πήγαινε και στην έρημο και προσευχόταν κι αγωνιζότανε κι αργότερα έφτειαξε και τη μονή, που προαναφέραμε, τη μονή του Αγίου Σάββα, την περίφημη, που ναι κοντά στην Ιερουσαλήμ, απέκτησε πολλούς, αναρίθμητους μοναχούς, πήγε και σ’ άλλα μέρη, και τι; Κάθε μέρα φρόντιζε την ψυχή του. Κι έλεγε: «Δεν είμαι τίποτα, Θεούλη μου.» Ήταν πολύ ταπεινός και τον ονόμασαν και παιδαριογέροντα. Παιδάκι με φρόνηση γέροντος.

Λοιπόν.
Και φρόντιζε την ψυχή του και έλαμψε τόσο πολύ από τη Θεία Χάρη κι ανέβαινε, όλο κι ανέβαινε κάθε μέρα στην αγιοσύνη γι αυτό κι ονομάσθηκε και αγιασμένος. Ηγιασμένος. Από παιδάκι, μέχρι που εκοιμήθη, αγωνιζόταν να γίνει και πιο Άγιος κατά το «Άγιοι γίνεσθε». Τι ωραίο! και σκοπός του βίου, κι εκείνου και ημών, ήτο ο αγιασμός ημών και πήρε χάρη περισσή ο Άγιος Σάββας και τι έκανε; Θαύματα μεγάλα έβγαζε δαιμόνια. Θεράπευε άρρωστους. Θεράπευε καρκίνους γι αυτό και το Αντικαρκινικό Ινστιτούτο των Αθηνών φέρει το όνομά του. Το όνομά του έβγαζε από τις ξερές πέτρες και τις ερημιές νεράκι δροσερό, πήγε δυο φορές στην Ιερουσαλήμ ως πρέσβης για κάποιες σοβαρές υποθέσεις της περιοχής του στους αυτοκράτορες Αναστάσιο τον Α και Ιουστινιανό τον Μέγα, τον Α, και τα κατάφερε θαυμάσια.

Αλλά ήλθαν και τα χιόνια στα βουνά, και στα 532, πλήρης ημερών και πάλλευκος και αγιασμένος εις το έπακρον, εκοιμήθη στα 532, που προαναφέραμε, στις 5 Δεκεμβρίου τον έκλαψαν, τον θρήνησαν, τους έλειψε. Αλλά εκείνος, τότε, ήταν περισσότερο κοντά τους. Καθώς βγήκε απ’ τα δεσμά της σαρκός, ήταν πλέον ελεύθερος και πρώτα ήταν ελεύθερος, αλλά ελεύθερος πολιορκημένος απ’ το σώμα κι απ’ τα βάσανα του βίου. Τώρα που βγήκε, ήταν ελεύθερος να τρέχει παντού και τρέχει ο Άγιος Σάββας , καθώς και οι Άγιοι όλοι, και φροντίζει την οικουμένη.

Ετάφη το λείψανο του στη μονή του, το πήραν αργότερα οι Βενετοί, το πήγαν στην Ιταλία, και στα 1965 το επανέφεραν οι πατέρες στη μονή του κι είναι εκεί τώρα, πλήρης χάριτος και κάνει μεγάλα θαύματα και πάλι είμαστε τυχεροί, πο ‘χομε τόσους Αγίους, που μας περιβάλλουν και μας φροντίζουν τους ευχαριστούμε κι ευχαριστούμε τον Κύριο κι ας κάνομε κι εμείς προσπάθεια, όσο γίνεται, να τους μιμούμεθα και τότε χαίρονται και μας βοηθάνε παραπάνω.


Εορτολόγιο

Δημοφιλείς αναρτήσεις


Banner Ορθόδοξων Ιστοχώρων και Ιστολογίων
Ξεκινάμε μια προσπάθεια παρουσίασης Ορθόδοξων Ιστοχώρων και Ιστολογίων.
Αν δεν υπάρχει ο δικός σας, ζητάμε συγνώμη,
ενημερώστε μας και θα τον συμπεριλάβουμε.





Create your own banner at mybannermaker.com!
Πέρα από το άτομο
Make your own banner at MyBannerMaker.com!

















(υπό κατασκευή)


Τα banner μας
Αντιγράψτε τον κώδικα στη δική σας σελίδα
για να εμφανιστούν τα banner μας.
Ειδοποιήστε μας για να συμπεριλάβουμε και το δικό σας.